A nosa central sindical asistiu como convidada ó XII Congreso da CGTP-IN celebrado en Lisboa durante os días, 26, 27 e 28 de xaneiro. No evento estiveron presentes máis de corenta sindicatos do Mundo, e representaron á CUT o noso Secretario Xeral Ricardo Castro e Manolo Camaño, Secretario de Relacións Internacionais.

No marco da celebración deste congreso da CGTP-IN, tivo lugar unha Conferencia Internacional onde participamos e na cal se abordou a Conxuntura Internacional da Crise Capitalista, e as súas consecuencias para a clase traballadora nos distintos pobos e rexións do Mundo.

Neste congreso, a CGTP-IN renovou os seus órganos de dirección para os vindeiros catro anos, sendo substituído o ate agora Secreario Xeral, Manuel Carvalho da Silva, polo compañeiro Armenio Carlos, quen no seu discurso de remate do congreso veu a anunciar a posición de mobilización deste sindicato, para enfrontar a dramática situación que vive a clase traballadora portuguesa.

Durante a presenza da CUT en Lisboa, aproveitamos para manter distintos contactos bilaterais con organizacións sindicais amigas como o PIT-CNT de Uruguay, a CTA de Arxentina, LAB de Euskal Herria ou UNETE de Venezuela. No mesmo senso acordamos coa CGTP-IN afortalar os contactos e relacións bilaterais, concretando actuacións en aspectos que afectan tanto a Galicia como a Portugal.

O PP, novo xestor dos mandatos  capitalistas  para o Estado español e para Galicia, avanza na destrución dos servizos públicos. Tres novos chanzos desta política liquidacionista asoman para o ámbito do Ensino nos últimos días:

1.- A Xunta privatiza escolas infantís.

O PP quere pór fin aos “erros”cometidos polo bipartito, os seus “excesos”: agora as Galescolas,  antes o Plan de Normalización Lingüística no Ensino... Dados a bautizar as cousas e a xente, as neonatas Galescolas pasaron a chamarse GaliñaAzul. Para eles mellor galiñas que galegas. Agora as galiñas van ser malvendidas na feira de saldos á que está abocado o sistema de ensino público. Na súa concepción dos servizos como fonte de beneficios a rede infantil é da que máis tallada se pode sacar.

A privatización do Ensino non é un invento do PP. O sistema agradécelle aos anteriores xestores socialdemócratas (PSOE e outros) a súa laboura, porque tamén eles mantiveron ou aumentaron os concertos coa privada, as prevendas á Igrexa católica, a mercantilización da Formación profesional ( mesmo pola vía dos fondos de formación para sindicatos afíns e empresarios), o abandono da rede pública…Pero son insaciables.

Os novos xestores van a máis, o seu esquema social de traballadores escravizados, desregulados, complétase cun exército de parados en lista de espera permanente e cunha volta das mulleres traballadoras ao fogar do que, dende a súa visión fundamentalista, nunca deberon marchar. Veñen de privatizar as escolas infantís ao tempo que aproban unha suba das tarifas das garderías. Fóra a Lei de Dependencia, fóra a Conciliación, fóra garderías…

2.- O bacharelato terá unha duración de tres cursos.

O aumento dun ano de bacharelato, loado no seu momento por toda a prensa “amiga” , supón a redución dun curso da ESO. Suman un curso de ensino postobrigatorio e reducen un do obrigatorio. Algún sindicato “amigo” xa avisa do maior beneficio que conleva a medida para os concertos da privada. As cifras que en Galicia indican un 70% de alumnado na rede pública deben ser invertidas. Menos ensino público, menos obrigatorio, menos universal, menos gratuíto…

3.- O profesorado da pública contará con asistencia xurídica.

A Consellería de Educación vén de anunciar con rebumbio un novo servizo de asistencia xurídica para o profesorado da rede pública. O servizo será prestado (¡) pola empresa “Legalitas”. A empresa privada “Legalitas” vai ser a valedora do profesorado. Por suposto o tema da Responsabilidade Civil queda excluído. Traballadores públicos defendidos pola empresa privada? Algúns parvos aínda han sentirse diferentes ao común dos traballadores, como cando deixan os seus fillos e fillas en mans da privada ou cando van aos médicos das mutualidades renegando da Seguridade Social.

Concluíndo, que nos devolvan o roubado.
 

Os días 27 e 28 de xaneiro celebrarase en Lisboa o XII Congreso da CGTP de Portugal baixo o lema "PORTUGAL DESENVOLVIDO E SOBERANO. TRABALLO CON DEREITOS", ao que a CUT foi convidada, asistindo o compañeiro Secretario de Internacional, Manolo Camaño, e o Compañeiro Secretario Xeral, Ricardo Castro. Así mesmo participaremos tamén da Conferencia Internacional que terá lugar o día 26 de xaneiro nesta mesma cidade baixo o lema "A crise Internacional -Impactos no emrprego e nos dereitos laborais e sociais- Resposta Sindical".

O novo presidente do goberno Mariano Rajoy ordenou aos sindicatos maioritarios chegar a un acordo coa patronal antes do día 7 de xaneiro. Os sindicatos na primeira desas reunións parece que a pregunta que fixeron foi só onde asinaban e se lles ían regalar o bolígrafo.

Hoxe, mércores,o secretario xeral de UGT, Cándido Méndez, sinalou algunhas das propostas que os sindicatos puxeron sobre a mesa dos empresarios de cara á negociación da reforma laboral.

Nas declaracións feitas á cadea 'SER', Méndez desvelou que formularon á CEOE e á Cepyme que os salarios suban por debaixo do IPC durante 2012 e 2013 e que as empresas poidan converter emprego a tempo completo en emprego a tempo parcial.

Se estas son as propostas coas que os sindicatos se sentaron a “negociar” o que sairá desas “mesas de imposición” non será máis que unha profundización nas políticas de recortes salvaxes a nivel laboral, económico e social contra traballadores e traballadoras, constantando, unha vez máis, a enorme distancia que existe entre a burocracia sindical e os intereses da clase obreira.

Para que as traguemos con menos problema acoden ás escusas habituais. Todas estas medidas din que se plantexan como “transitorias” e “reversibles”. Coñecen, en realidade, que nunca as condicións económicas e laborais, por moito que se sinalen en papeis, volverán a ser como as actuais, e moito menos coa súa actitude.

Promoven acatan e asinan, deste xeito, as vellas aspiracións empresariais. Por un lado que os salarios se desvinculen do IPC e que a precarización laboral sexa cada día maior.

Ler máis...