Galería fotográfica cunha seleción de imaxes dos últimos días na Folga do Metal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Un grupo de intelectuais galegos, encabezados polo historiador Dionisio Pereira, elaboraron un manifesto de apoio ós obreiros do metal de Pontevedra.

Podedes colaborar facendo chegar a túa sinatura co teu nome, apelidos e profesión ó seguinte enderezo: Este enderezo de correo-e está protexido contra spam bots, necesitas ter o Javascript activado para podelo ver

 

Manifesto:

1.- Decisión patronal e política sobre a Folga.

A patronal e o goberno fai tempo, teñen decidido afociñar a loita polo noso convenio; os primeiros pola vía da fame e os segundos a través da violencia policial. O conclave patronal celebrado no IFEVI e as conclusións acadadas no mesmo convertéronse no guión desta Folga do Metal. O que está acontecendo en Vigo por moito que uns e outros traten de disimulalo, so ten precedentes no ano 1972, e a este paso se non o remediamos, acabará habendo na rúa tantos mercenarios como traballadores en loita.

Para a CUT a aposta da patronal e do goberno no so está en fixar o teito do incremento salarial, queren matar a calquera prezo a expresión máis avanzada da clase obreira galega. Polo tanto, non nos enganemos; enfrontámonos non so á conquista das melloras salariais que merecemos, ó mesmo nivel, está en xogo a nosa dignidade como traballadores con conciencia de clase.

Na mañá de hoxe, 12 de xuño de 2009, tres compañías da policía española (agardase para hoxe a chegada de alomenos tres máis) , alentadas pola delegación do goberno, están a tomar as rúas de Vigo, facendo cacheos e identificacións incontroladas, xa non de cara a perseguir posibles feitos ilegais na folga do metal, senón a estende-la idea de quen ostenta o poder, neste caso pola vía da forza represiva.

A CUT ve nesta posta en escena, unha clara consigna da patronal, apoiada polo goberno de España, para marca-lo teito da negociación colectiva, xa non só para o metal, senón de face a calquera negociación. A represión policial esténdese nos últimos tempos non só ó metal, senón a calquera acto de manifestación e denuncia pública e de reivindicación de dereitos colectivos. A resposta ás mobilizacións en defensa da lingua, da ilegalización das ideas, do ERE en Caramelo, do metal…, son a realidade de cómo o Estado Español está a facer de garda do réxime capitalista ou para ser máis claro, está a prestar o apoio da forza represiva ás reivindicacións da patronal e do máis escuro nacionalismo español na Galiza.

No caso de Vigo estamos a vivir os resultados do “Conclave da Patronal”, no que se decidiu que o conflito do metal ten que marca-lo teito da negociación colectiva. Esta é a idea que tratan de estender, que toda aquela negociación colectiva, en calquera que sexa o seu ámbito, non pode ir máis aló do negociado no metal. É por iso que para o Estado Español isto é unha “cuestión de Estado”, a patronal e o Estado non van deixar que a resposta dos traballadores do metal marque outro teito para a negociación colectiva, porque iso se estendería a tódolos sectores.

Os traballadores do metal, como en moitas ocasións anteriores, están a se-la guía do resto dos/as traballadores/as asalariados/as de Galicia. Os restantes asalariados/as debemos, non só segui-los seus pasos, senón dar un paso máis aló: imponse a necesidade de artella-la Folga Xeral xa. Debemos respostar a esta campaña do réxime con tódalas armas que ten a clase obreira.

A patronal e o Estado Español camiñan cara o “Estado de Excepción” nas rúas de Vigo, a clase obreira debe respostar coa “Folga Xeral” en toda Galiza.